أَنَّ عُمَرَ أَرْسَلَ غُلَامًا لَهُ أَوْ عَبْدًا لَهُ بِصَاعٍ مِنْ تَمْرٍ يَشْتَرِي لَهُ بِهِ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ
أَنَّهُ أَتَاهُ غُلَامُهُ فَأَخْبَرَهُ أَنَّ دَابَّتَهُ قَدْ فَنِيَ شَعِيرُهَا
أَنَّهُ كَانَ يَكْرَهُ قَفِيزًا مِنْ بُرٍّ بِقَفِيزَيْنِ مِنْ شَعِيرٍ